تائیدیه KYC چیست و چه مدارکی را در بر می گیرد؟

علی کریمی

2020-11-02

بدون دسته بندی

تائیدیه KYC چیست و چه مدارکی را در بر می گیرد؟

تائیدیه KYC به چه معناست؟

(Know Your Customer) به معنی “مشتری خود را بشناسید” یا “سرویس گیرنده خود را بشناسید” اشاره دارد. در ادامه این مطلب به طور کلی درباره تائیدیه KYC توضیح می‌دهیم.

فرایندی است که در آن یک کسب و کار می تواند هویت مشتریان خود را برای سنجش حقانیت و اعتبار آنها تائید کند.

این فرآیند بیشتر از سوی بانک‌ها، شرکت های بیمه و سایر موسسات مالی برای مشروعیت بخشی به مشتریان خود مورد استفاده قرار می گیرد.

تاییدیه KYC برای اولین بار در دهه 1990 در ایالات متحده معرفی شد. پس از حملات 11 سپتامبر مقررات مربوط به این فرایند سختگیرانه تر هم شد.

نیاز به اجرای روند KYC ناشی از ماهیت جهانی فضای کسب و کار امروز و نیاز فزاینده برای ردیابی پولی است که به اقتصاد تزریق می شود.

تائیدیه KYC چیست

با ردیابی اینکه وجوه از کجا و از چه کسی وارد اقتصاد می شود، دولت های سرتاسر جهان می توانند انواع فعالیت های غیرقانونی را محدود کرده و از ذینفعان خود محافظت به عمل آورند.

دلیل اهمیت این فرایند در چیست؟

تأییدیه KYC به بانکداران و سایر صاحبان کسب و کار کمک می کند تا از واقعی بودن درخواست و سایر مشخصات هویتی ارائه شده توسط مشتری اطمینان حاصل کنند.

به دلیل مواردی مانند پولشویی و اختلاس از حساب های بانکی، تأیید هویت یک فرد برای جلوگیری از کلاهبرداری ضروری است. در اینجا به برخی از دلایل رایج برای اجباری کردن تائیدیه KYC اشاره می کنیم.

سرقت هویت

یکی از حوزه های کلیدی که KYC به آن می پردازد، سرقت هویت است. KYC مبتنی بر ارائه مدرک معتبر برای مشروعیت بخشی به هویت شما است. پیش از این، با اسناد جعلی یا مدارک شناسایی سرقت شده می شد حساب بانکی باز کرد.

سرقت هویت

همواره یک فرد نفوذی وجود دارد که می تواند به روند جابجایی مدارک کمک کند و از این رو عناصر نامشروع بتوانند به راحتی دست به سرقت هویت یک فرد بزنند.

در نتیجه مسئولیت تمام اقدامات آنها به گردن فردی می افتد که هویتش به سرقت رفته. هر فعالیتی که مجرمان مرتکب شوند، به گردن این فرد بی گناه خواهد افتاد.

با اعمال بهترین روش ها در روند تائیدیه KYC، بانک‌ها و سایر موسسات می توانند هویت ها را تأیید کرده و با ثبت سوابق هر یک از دارندگان حساب و اطمینان از اینکه فقط افراد مورد تأیید خدمات خود را ارائه می دهند از افتتاح حساب های جعلی جلوگیری کنند.

تأمین مالی تروریسم

پس از حوادث 11 سپتامبر و حملات تروریستی دیگر در سایر نقاط دنیا و به ویژه کشورهایی که آمریکا در آنجا منافع دارد، دولت ایالات متحده شروع به سرکوب عملیات مشکوک در تلاش برای جلوگیری از فعالیت های تروریستی در خاک آمریکا و کشورهایی کرد که در آنجا منافع دارد.

تامین مالی تروریسم

یکی از راه های انجام این کار ایجاد مانع بر سر راه تزریق پول به اردوگاه های تروریستی و تحریم و قرار دادن کشورهای حامی تروریست در لیست سیاه است.

مشخص شد که افراد و آژانس های مختلف در داخل آمریکا از بودجه این کشور برای تأمین پول این کمپین ها استفاده می کردند.

این پول توسط مشاغل در آمریکا تولید می شد و سپس به این تروریست ها منتقل می شد. البته کشورهای دیگر نیز بیکار نبودند و برای ضربه زدن به منافع آمریکا از این تروریست ها حمایت مالی، انسانی و تسلیحاتی به عمل می آوردند.

به منظور جلوگیری از تأمین مالی تروریسم، دولت آمریکا تلاش کرد تا نام و حساب مظنونان را به هم پیوند دهد. هنگامی که آنها لیستی از تمام حسابهای متعلق این مجرمان را بدست آورند، توانستند جلوی جابجایی پول را بگیرند.

این یکی از دلایل استفاده از تاییدیه KYC است. این امر به سازمان های دولتی امکان داد که روند تولید و انتقال پول را ردیابی کنند.

پول شویی


مشابه تأمین مالی تروریسم، بانکها برای تأمین بودجه فعالیتهای مجرمانه دیگر نیز مورد استفاده قرار می گیرند. این فعالیت ها شامل قاچاق مواد مخدر، قاچاق انسان، قاچاق کالا، اخاذی به قصد تهدید و موارد دیگر است.

پول شویی - تائیدیه KYC

برای انجام این فعالیت های جنایی سازمان یافته و سازمان نیافته از حساب های ساختگی در بانک‌ها برای پس انداز استفاده می شود.

برای اینکه سوء ظنی نسبت به این پول وجود نداشته باشد، به لیست بلندبالایی از حساب ها پخش می شود و سپس از طریق روش های غیرقانونی برای پول‌شویی به کشورهای دیگر و ایالت های مختلف منتقل می گردد.

اصطلاح پول‌شویی برای نشان دادن روند انتقال پول غیرقانونی و تبدیل آنها به پولی قانونی استفاده می شود.

برای نمونه، پول حاصل از معاملات غیرقانونی، خرج خرید کالاهایی مانند تابلوهای نقاشی گران بها، طلا و جواهرات و غیره می شود و پس از فروش این کالاها تبدیل به پول تمیز می شود.

با استفاده از تائیدیه KYC، دولت می تواند حساب ها و ابزارهای مورد استفاده برای انتقال و ذخیره این وجوه را ردیابی کند.

کلاهبرداری مالی

مورد دیگری که تأییدیه های KYC را بسیار مفید کرد کلاهبرداری مالی بود. انواع مختلف تقلب مالی وجود دارد.

کلاهبرداری مالی

اما یکی از پیچیده ترین انواع آن مواردی است که مجرم با استفاده از شناسه های جعلی یا به سرقت رفته حساب های ساختگی باز می کند.

سپس درخواست وام می دهد. گرچه روند تصویب اعطای وام سختگیرانه تر شده است، اما در گذشته، بانک‌ها در اعطای وام نرمتر عمل می کردند.

از این رو فرد مجرم می توانست با حساب های جعلی متعدد مبلغ وام را بالا ببرد و اینگونه سر بانک کلاه بگذارد.

چگونه روند تأییدیه شروع می‌شود؟

در حالی که تائیدیه KYC ابتدا برای بانک‌ها و موسسات مالی تدوین شده بود، امروز توسط طیف گسترده ای از کسب و کارها از جمله کسب و کارهای آنلاین استفاده می شود.

موسسات معمولاً رویه های KYC خود را با استفاده از دو رویکرد متفاوت تنظیم می کنند:

  • خط مشی پذیرش مشتری
  • روش شناسایی مشتری

خط مشی پذیرش مشتری

خط مشی پذیرش مشتری، قوانین و مقرراتی را که باید هنگام جذب مشتری جدید رعایت کنید، تعیین می کند. این مقررات شامل معیارهای واجد شرایط بودن، حداقل شرایط و اسناد مختلف مورد نیاز برای پذیرش مشتری می شود.

این اسناد شامل اسناد شناسایی شخصی، مدارک هویتی عکس دار، مدارک تأیید آدرس و غیره است.

این اسناد به سازمان اجازه می دهد فرد را شناسایی کرده و هویت وی را تائید کند. بدین ترتیب، این یکی از مهمترین قسمتهای تأییدیه KYC است.

روشهای شناسایی مشتری

اسنادی که در هنگام پذیرش مشتری دریافت می شود برای تایید صحت مشتری مورد استفاده قرار می گیرد.

تنها در صورت اخذ حداقل مشخصات، یک حساب بانکی فردی می تواند افتتاح شود:

  • نام
  • تاریخ تولد
  • نشانی
  • شماره شناسایی

اما فقط جمع آوری اطلاعات کافی نیست. آنها باید با صبر و حوصله تأیید شوند. اما روش تأیید KYC فقط به اسناد محدود نمی شود.

روش های غیر اسنادی شامل مقایسه اطلاعات دریافتی با آژانس های گزارش دهنده مصرف کننده، پایگاه های داده عمومی و فهرست های افراد تحت تعقیب است.

کنترل های KYC که در سازمان ها استفاده می شود معمولاً شامل موارد زیر است:

  • جمع آوری و بررسی اسناد هویت شخصی.
  • تطبیق اسناد هویتی با فهرست های افراد تحت تعقیب که سازمان های انتظامی در سرتاسر جهان آنها را تهیه کردند.
  • شناسایی و تعیین خطر ناشی از مشتری و تمایل وی به انجام کارهای غیرقانونی از جمله پول‌شویی، تأمین مالی تروریسم و سرقت هویت.
  • تهیه پروفایلی از مشتری بر اساس تجزیه و تحلیل قبلی و سوابق معاملات گذشته.
  • زیر نظر گرفتن رفتار مشتری و تطبیق دادن معاملات با رفتار مورد انتظار از مشتری و رفقای او.

کدام یک از اسناد KYC پذیرفته می شوند و چه اطلاعاتی مورد تجزیه و تحلیل قرار می گیرند؟

اسناد مورد نیاز برای تأیید، بسته به الزامات نظارتی کشور به کشور متفاوت است، اما برخی از اسناد عمومی تقریباً در هر کشور قابل قبول هستند.

تائیدیه KYC چگونه مورد بررسی قرار می‌گیرد؟

برای شناسایی و تأیید افراد، اسناد قابل قبول عبارتند از:

  • شناسنامه یا کارت ملی
  • گذرنامه
  • گواهینامه رانندگی
  • کارتهای اعتباری

برای تأیید آدرس، اگر در اسناد ارائه شده ذکر نشده باشد، موارد زیر برای تأیید آدرس قابل قبول است:

  • قبوض آب، برق، گاز
  • صورت حساب بانکی
  • اجاره نامه
  • نامه کارفرما
  • بیمه نامه
  • صورت حساب های مالیاتی

اما نباید بیش از 3 ماه از تاریخ صدور آنها گذشته باشد.

از تمام اسناد فوق می توان برای جمع آوری اطلاعات مورد نیاز استفاده کرد.

داده هایی که بیشتر کشورها و حوزه های قضایی برای تأیید نیاز دارند:

  • نام و نام خانوادگی
  • شماره سری کد ملی یا شناسنامه
  • آدرس محل سکونت (برای تأیید آدرس)
  • عکس پرسنلی
  • تاریخ تولد (بیشتر برای تأیید سن لازم است)
  • تاریخ و صدور و انقضای کارت ملی
  • ملیت

برای تأیید اصل بودن اسناد آپلود شده شده و اینکه حاوی اطلاعات مورد نیاز است، سیستم تأیید سند مبتنی بر هوش مصنوعی اصالت سند را نیز بررسی می کند.

جمع بندی

به طور خلاصه، روند تائیدیه KYC برای بانک‌ها و موسسات مالی ضروری است و استفاده از تأیید دیجیتال برای KYC برای جلوگیری از تقلب و کلاهبرداری ضروری است.

علاوه بر این، باعث افزایش امنیت، اطمینان از صحت و مهمتر از همه عدم اختلال در کارایی سیستم های گردش پول می‌شود.

در صورتی که درباره مقالات رمزارزها علاقه مند بودید، می توانید مطلب وایت پیپر یا گزارش سفید را مطالعه نمائید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *