وحید fozi

2021-02-01

ارز دیجیتال

کارمزد تراکنش‌ها‌ در بازار ارزهای دیجیتال چیست؟

اگر بخواهیم مقداری از ارز دیجیتال خود را از کیف پولی به کیف دیگری انتقال بدهیم باید مبلغی را به عنوان کارمزد بپردازیم.

انجام این تراکنش‌ها در بلاک‌چین‌ها یک هزینه‌ای دارد و این همان کارمزد تراکنش‌ها در کریپتوکارنسی نام دارد که برای جبران کردن هزینه‌های کسانی که همچنان با استخراج کردن این ارزهای دیجیتال، درتلاش هستند تا کارایی آن را حفظ کنند، می‌باشد.

نرخ کارمزد تراکنش ها در بازار ارزهای دیجیتال

میزان این کارمزد‌ها می‌تواند بسته به اینکه شبکه بلاکچین چقدر شلوغ است تغییر کند. کاربری که خواهان انجام سریعتر تراکنش خود باشد می‌تواند کارمزد بیشتری پرداخت کند.

با این کار، ماینرها تراکنش وی را در ابتدای صف انجام تراکنش ها قرار می‌دهند.
این کارمزدها در اغلب صرافی ها ثابت هستند اما در برخی کیف پول ها ممکن است برای کاربران این امکان گذاشته شده باشد که کارمزد تراکنش را تنظیم کنند.

دلیل وجود کارمزد تراکنش‌ها در کریپتوکارنسی چیست؟

برای اولین بار، این کارمزدها در بیت کوین به عنوان ابزار ضد اسپم معرفی شدند. اما بعدها به یکی از جنبه های بسیار ضروری در بلاک چین تبدیل شدند.

در ابتدا، تنها هدف کارمزدهای تراکنش ها، جلوگیری از حملات کاربران مخرب که بار زیادی بر شبکه بیت کوین تحمیل می‌کنند بود.

ساتوشی ناکاماتو، که به عنوان مخترع ارزهای دیجیتال وی را می‌شناسیم این کار را از سیستم هش کش آدام بک که یک سیستم متکی بر پروتکل اثبات کار (PoW) است الهام گرفته بود.

دو سال بعد، گوین اندرسن که یکی از توسعه دهندگان بیت کوین است متوجه یک کد منبع شد که نیازمند کارمزد تراکنشی برابر با 0.01 بیت کوین و یا 137 دلار بود که در نوع خود بسیار شگفت انگیز بود.

در سال 2010، چنین به نظر نمی‌رسید که این چنین کارمزدی، مساله بزرگی باشد.

اما با گذشت زمان و رشد قیمت بیت کوین و تقاضا برای افزایش فضای بلوک ها، مردم متوجه شدند که چنین کارمزدی بسیار گران است به ویژه برای کاربرانی که بخواهند مقادیر پایینتر ارزهای دیجتال را انتقال دهند.

این حجم از افزایش قیمت و ارزش در بیت کوین باعث جلب توجه بسیار زیادی شده است و طبیعتا با جذب افراد بیشتر به سمت آن، دلیل بسیار خوبی بود که برنامه نویسان دست به کار شوند تا بتوانند این قیمت بالای کارمزد را تغییر بدهند.

آنها با استفاده از به روز رسانی SegWit2X توانستند حجم بلاک‌ها را افزایش داده و از قیمت کارمزد بکاهند. خوشبختانه، امروزه کارمزد تراکنش ها بسیار پایین تر از 0.01 بیت کوین است.

بلاکچین های دیگری نیز اتریوم و ریپل همچنین، متوجه اهمیت کارمزد تراکنش ها شده اند و به منظور انگیزش ماینرها، استراتژی های مشابهی را به کار گرفته اند.

کارمزد تراکنش های بیت کوین در طول زمان

کارمزد تراکنش ها چگونه کار می کنند؟

این کارمزد ها باعث تشویق ماینرها می‌شود که تراکنش های با کارمزد بالاتر را در اولویت قرار دهند و سریعتر به بلوک بعدی اضافه کنند.

در مورد بیت کوین، تراکنش‌ها باید در صف انتظار منتظر بمانند تا توسط استخراج کننده‌ها به بلاک بعدی انتقال یابند. به این تراکنش‌های منتظر، اصطلاحا “استخر حافظه” (memory pool) گفته می‌شود.

یکی از نکاتی که باید به آن اشاره کرد این است که اگر این استخرها پر شوند چه اتفاقی رخ می‌دهد؟

با توجه به نکته‌ای که بالاتر به آن اشاره شد جواب این سوال این می‌باشد که، استخراج کننده‌ها اولویتشان با تراکنش‌هایی با کارمزد بالاتر می‌باشد.

به این معنا که اگر استخر پر باشد، ابتدا این تراکنش‌ها برداشته شده و آن را خالی می‌کنند و این خود یکی از دلایلی می‌باشد که کاربران گاها به صورت دستی کارمزد پرداختی خود را بالا می‌برند تا هرچه زودتر انتقالشان انجام پذیرد.

استخر حافظه در بازار ارزهای دیجیتال چه معنی دارد و کاربرد آن چیست؟

به طور کلی هر ارز میزان کارمزد منحصر به فرد خود را دارد و این میزان بر اساس ارزش و قیمت آن ارز در بازار، حجم ترافیک باری که برروی بلاک‌چین‌ها وجود دارد و دلایل زیاد دیگری که وجود دارد مشخص می‌شود که در ادامه به چند نمونه اشاره خواهیم کرد.

در بین ارزهای دیجیتال “اتریوم” به علت داشتن بلاک‌چین‌هایی با ویژگی منحصر به فرد نسبت به بیت کوین و ارزهای دیگر یکی ارزهای بسیار معروف و شناخته شده می‌باشد.

این ارز برای محاسبه‌ی کارمزد خود از سیستمی به نام gas استفاده می‌کند.

نقش سیستم Gas در محاسبه کارمزد ارز دیجیتال

این بلاکچین، امکانات پیچیده تری از بیت کوین مانند قراردهای هوشمند و برنامه های غیرمتمرکز (dApp) ارائه می دهد و در نتیجه در این مورد، کارمزد نقش حیاتی بازی می‌کند.

با این حال، موارد منفی نیز می تواند وجود داشته باشد به ویژه زمانی که کاربر ارز دیجیتال در سیستم gas یک کارمزد ناکافی برای تراکنش خود تعیین می کند.

در مورد میزان کارمزد در ارز “ریپل”، باید به این موضوع اشاره کرد که در این ارز دیگر استخراج کننده‌هایی وجود ندارند تا بتوانند سکه‌های جدید از این کریپنوکارنسی تولید کنند.

به همین دلیل میزان کارمزد در این ارز بسیار کم و تقریبا نزدیک به صفر می‌باشد همچنین یکی دیگر از دلایل کارمزد بسیار پایین تراکنش ها در ریپل، قیمت پایین آن (20 سنت) می باشد.

و اما درباره استیببل کوین ها، مانند تتر می توان گفت که انتقال این ارز در شبکه هایی نظیر اتریوم، Omni دارای کارمزدهای مشخصی است اما در شبکه ترون (TRX) کارمزد انتقالات تتر برابر با صفر است.

شبکه های بلاکچین و هزینه های تراکنش آنها چگونه مقایسه می شوند؟

معمولاً بلاک چین هایی که می‌توانند تعداد معاملات بیشتری را در ثانیه انجام دهند، کارمزدهای کمتری دارند.

امروزه ده ها پروژه بلاکچین معروف وجود دارد که برای تراکنش ها، کارمزدهای متفاوتی دریافت می‌کنند. یک قانون ساده این است: هرچه میزان کارایی شبکه بیشتر باشد، هزینه تراکنش پایین تر است.

در شبکه اتریوم، کارمزدهای انتقال، بالا هستند و در مواقع ازدحام شبکه می‌تواند بالاتر هم برود.

این اتفاق در سال های 2017، 2018 و اواسط 2020 در بحبوحه موضوع امور مالی غیرمتمرکز (DeFi) افتاد. آگوست 2020، کارمزد تراکنش ها سقف جدیدی را به خود دیدند و یک ماه دیگر مجددا این رکورد شکسته شد.

نقل قول هایی از بعضی افراد در رابطه با کارمزدهای 99 دلاری را ثبت شد و همین باعث گمانه زنی در مورد شروع برخی پروتکل ها برای جستجوی بلاک چین های جایگزین شد.

کارمزدهای تراکنش ارز دیجیتال در سال 2020

در تاریخ 1 سپتامبر 2020 ماینرهای اتریوم در یک ساعت 500،000 دلار سود به جیب زدند.

تقاضا برای تراکنش ها، به یک مشکل بزرگ برای این بلاکچین تبدیل شده است اما این امیدواری وجود دارد که در درازمدت با ارتقا به Ethereum 2.0، سیستم کارمزدی بهتری ارائه شود.

یکی از بنیانگذاران اتریوم به نام ویتالیک بوترین، ابراز نگرانی کرده است که هزینه های بالا می تواند باعث تشویق کابران به فعالیت های ماینینگ شود.

درمورد بیت کوین، که بزرگترین ارز دیجیتال با بالاترین ارزش بازار است مشاهده شد که در سال 2020 با افزایش قابل توجه کارمزدهای نقل و انتقالات مواجه شد.

این مقادیر در ماه جولای برابر با 1 دلار بود که در آگوست به 6 دلار رسید و در انتهای اکتبر به بالای 10 دلار رسید.

بر خلاف بیت کوین و اتریوم، سایر بلاکچین ها نظیر لایت کوین، بیت کوین کش، کاردانو و اتریوم کلاسیک، به طور میانگین کارمزدهای زیر یک سنت دارند. ترون هم که همانند ریپل کارمزدی برابر با صفر دارد.

نمونه دیگر می توان به ارز دیجیتال ILCoin اشاره کرده که هزینه های نقل و انتقال بسیار پایینی دارد و متکی بر پروتکل اثبات کار بیت کوین است.

هر بلوک در بلاکچین خود، می تواند میلیون ها تراکنش را مدیریت کند در حالی که در هر بلوک بیت کوین، 2000 تراکنش جای می گیرد.

این ویژگی به ILCoin اجازه می‌دهد تا در هزینه های غیرضروری خود صرفه جویی کند. بر خلاف ریپل، که شکبه پرداخت متمرکزتری دارد، ILCoin کاملا، غیرمتمرکز بوده و نیز متکی بر پروتکل RIFT است.

عوامل تاثیرگذار در کارمزدها

بزرگی تراکنش و نیز تقاضا برای فضای بلوک، دو عامل اصلی هستند که بر کارمزد تراکنش ها اثر می گذارند.

با توجه به اینکه برخی از شبکه ها فقط می توانند مقدار محدودی از داده ها را در هر بلوک داشته باشند، ماینرها یا اعتبارسنجها در تعداد تراکنش هایی که می توانند تایید کنند دچار محدودیت هستند.

زمانی که تعداد کاربر زیادی به طور همزمان، ارزهای دیجیتال را وارد چرخه نقل و انتقالات می کنند، تقاضا برای فضا در بلوک افزایش می یابد و تعداد تراکنش های قرار گرفته در صف تایید افزایش می یابد.

گاهی اوقات ، تقاضا برای فضای بلوک می تواند آنقدر زیاد شود که شبکه ها با ازدحام مواجه شوند و هزینه ها به سطوح ناپایدار افزایش یابد.

تراکنش های بزرگتر به فضای بیشتری در بلوک احتیاج دارند و تایید اعتبار آنها نسبت به معاملات کوچک تر، زمان بیشتری لازم دارد.

سخن پایانی

در این مقاله دلیل وجود کارمزد در تراکنش های موجود در بازار ارز دیجیتال به طور کامل شرح داده شد. درآمدهای ماینرها از این کارمزدها به دست می آید.

نظرات خود را در این زمینه با ما به اشتراک بگذارید و بگویید که آیا با توجه به آینده ارزهای دیجیتال حاضر هستید به عنوان تریدر در این بازار، بخشی از سود خود را به ماینرها اختصاص دهید و یا خودتان کار ماین را انتخاب می کنید؟

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *