وحید fozi

2020-11-14

ارز دیجیتال

بلاکچین چیست و چه ارتباطی با ارزهای دیجیتال دارد؟

شبکه بلاکچین نوعی پایگاه داده برای ثبت تراکنش‌ها است. پایگاه داده‌ای که در همه رایانه‌هایی که یک شبکه شرکت می‌کنند، کپی می‌شود.

بنابراین بلاکچین به‌عنوان یک «دفتر کل توزیع‌شده» در نظر گرفته می‌شود.

منظور از فناوری بلاکچین چیست؟


برخلاف پایگاه ‌های داده سنتی، بلاکچین در یک رایانه واحد ذخیره نمی‌شود. در عوض، با یک شبکه نقطه‌به‌نقطه کار می‌کند که در آن هر رایانه به‌عنوان یک «گره» عمل می‌کند.

هر گره هر آنچه را که اتفاق می‌افتد در درون این شبکه اجرا و ثبت می‌کند و آن را به «یک دفتر کل مشترک» تبدیل می‌نماید. درنتیجه، هیچ موجودیت واحدی که فرآیندها را کنترل کند، وجود ندارد.

کل شبکه‌ متشکل از شرکت‌کنندگان داوطلب مسئول است که آن را تبدیل به یک ساختار «غیرمتمرکز» می‌سازد. این فرآیند خودکار است و صرفاً بر اساس شرایط مورد توافق شرکت‌کنندگان کار می‌کند.

بلاکچین

بلوک های شبکه بلاکچین

داده‌های موجود در بلاکچین در ساختارهای ثابت موسوم به «بلوک» ذخیره می‌شوند. قسمت‌های مهم یک بلوک عبارت‌اند از:

سر عنوان آن که شامل فراداده هایی مانند شماره مرجع بلوک منحصربه‌فرد، زمان شکل‌گیری بلوک و یک لینک به بلوک قبلی می‌شود.

محتوای آن که معمولاً یک لیست معتبر از دارایی‌های دیجیتال و شرح دستورالعمل‌ها است. مانند تراکنش‌های انجام‌شده، مبالغ آن‌ها و آدرس طرفین درگیر در آن تراکنش‌ها.

با توجه به آخرین بلوک، دسترسی به تمام بلوک‌های قبلی که در زنجیره به هم ملحق شدند امکان‌پذیر است.

بنابراین یک پایگاه داده‌ی بلاکچین، تاریخچه کاملی از دارایی‌ها و دستورالعمل‌های اجراشده را از همان اولین مورد در خود نگه می‌دارد. این کار، داده‌ها را قابل‌تأیید و به‌طور مستقل قابل حسابرسی می‌سازد.

با افزایش تعداد شرکت‌کنندگان، غلبه بر فعالیت‌های تأیید اکثریت برای بازیگران خرابکار دشوارتر می‌شود. بنابراین شبکه به‌طور فزاینده‌ای قوی و امن می‌شود.

درواقع، راه‌حل‌هایی که این نوع شبکه ارائه می‌دهد می‌تواند به‌عنوان ابزاری بالقوه برای محافظت از داده‌های با ارزش امنیتی، داده های بانکی، مکانیسم‌های دفاعی در برابر زیرساخت‌های حیاتی و … موردبحث قرار گیرد.

اطلاعات هر بلاک در بلاکچین

شبکه بلاکچین چگونه کار می‌کند؟

ساتوشی ناکاموتو در کتاب خود، یک بیت کوین را به‌عنوان «زنجیره‌ای از امضاهای دیجیتال» تعریف کرد که به‌عنوان «بلاکچین» شناخته می‌شود.

این زنجیره هر کسی را که مالک بیت کوین است قادر می‌سازد بدون نیاز به یک موسسه مالی برای واسطه‌گری در مبادله، مقداری ارز دیجیتال را مستقیماً به هر طرف متصل به شبکه منتقل کند.

بیت کوین از رمزنگاری برای اعتباربخشی به تراکنش استفاده می‌کند. به همین دلیل است که ارزها در این سیستم به‌عنوان «رمزارزها» شناخته می‌شوند.

کاربران بیت کوین با استفاده از یک رمز عبور به‌عنوان یک کلید شخصی به حساب خود دسترسی دارند. تراکنش‌ها توسط شبکه‌ای از کاربران که به آن‌ها ماینر گفته می‌شود، معتبر می‌شود.

نحوه کارکرد بلاکچین

انجام تراکنش در شبکه بلاکچین

با ذکر یک مثال شما را با نحوه انجام تراکنش در شبکه بلاکچین آشنا می نماییم؛

حامد به خاطر اینکه مهشید پول نهار را حساب کرد، به او بدهکار شد. حامد برای ایجاد یک کیف پول جدید بیت کوین برنامه‌ای را روی تلفن هوشمند خود نصب می‌کند.

این اپلیکشین کیف پول مانند اپلیکشین بانکداری با تلفن همراه است و کیف پول مانند حساب بانکی است. برای اینکه به مهشید بدهی خود را پرداخت کند نیاز به دوتکه اطلاعات دارد: کلید خصوصی خود و کلید عمومی او.

حامد با اسکن کردن یک بارکد از روی موبایل مهشید که در آن نشانی پرداخت (یک توالی متشکل از اعداد و حروف تصادفی) ذخیره شده است، کلید عمومی مهشید را به دست می‌آورد.

اپلیکشین مذکور ماینرهای سرتاسر دنیا را در مورد تراکنش در شرف وقوع، باخبر می‌کند. ماینرها به ارائه خدمات تأیید تراکنش مشغول می‌شوند و تأیید می‌کنند که حامد دارای بیت کوین کافی برای پرداخت است.

در هر زمان تعداد بسیار زیادی از تراکنش‌ها در شبکه رخ می‌دهند. تمام تراکنش‌های معلق در یک بازه زمانی مشخص، جهت تأیید (در یک بلوک) گروه‌بندی می‌شوند.

هر بلوک دارای شماره شناسایی منحصربه‌فرد، زمان ایجاد و رفرنس به بلوک قبلی است.

بلوک جدید در شبکه قرار داده می‌شود تا ماینرها بتوانند قانونی بودن تراکنش‌های آن را بررسی کنند. تأیید با تکمیل محاسبات پیچیده رمزنگاری انجام می‌شود.

هنگامی‌که یک ماینر مسئله رمزنگاری را حل می‌کند، این کشف به بقیه شبکه اعلام می‌شود.

این الگوریتم، تعداد مشخصی بیت کوین به ماینر برنده جایزه می‌دهد و بلوک جدید اضافه می‌شود. هر بلوک به بلوک قبلی می‌پیوندد. به این ترتیب یک زنجیره ساخته می‌شود.

بعد از طی ده دقیقه از زمانی که حامد تراکنش را آغاز کرد، او و مهشید هرکدام اولین تأیید را دریافت کردند که بیت کوین برای مهشید امضاشده است.

تمام تراکنش‌های موجود در بلوک اکنون انجام‌شد و مهشید طلبش را دریافت کرد.

نحوه انتقال پول در شبکه بلاکچین

تفاوت‌های بلاکچین های عمومی و خصوصی در چیست؟

مانند بسیاری از انواع دیگر پایگاه داده، بلاکچین ها نیز می‌توانند عمومی یا خصوصی باشند.

شبکه بیت کوین عمومی است. هرکاربر بیت کوین می‌تواند داده‌ها را از دفتر کل برداشت یا در درون دفتر کل ثبت کند.

بلاکچین های خصوصی شبکه‌هایی هستند که شرکت‌کنندگان از قبل شناخته می‌شوند و تنها در صورتی که دعوتنامه دریافت کنند اجازه فعالیت در دفتر کل را دارند.

کاربران بلاکچین عمومی ممکن است از یک سازمان یا از سازمان‌های مختلف در یک بخش صنعتی باشند. احتمالا روابط بین آن‌ها با توافق‌نامه‌های غیررسمی، قراردادهای رسمی یا توافق‌نامه‌های محرمانه کنترل می‌شود.

در بلاکچین بیت کوین، تراکنش‌های جدید، تنها پس از حل یک مسئله ریاضی پیچیده توسط شرکت‌کننده‌های در شبکه، می‌تواند به زنجیره اضافه شود. این کار با عنوان «اثبات کار» نیز شناخته می‌شود.

این فرآیند «استخراج» نامیده می‌شود. تلاش ماینرها برای یافتن راه‌حلی برای این مسئله ریاضی باید به‌عنوان نشانه‌ای برای معتبر بودن تراکنش‌ها می باشد، حتی اگر ماینرها یکدیگر را نشناسند.

بلاکچین عمومی و خصوصی

چه عناصری برای همه بلاکچین ها مشترک اند؟

یک بلاکچین، به صورت دیجیتالی در تعدادی از رایانه‌ها توزیع می‌شود.

غیرمتمرکز است و یک نسخه از کل سوابق در دسترس همه کاربران و شرکت‌کنندگان حاضر در یک شبکه نقطه ‌به‌ نقطه است.

هیچ نیازی به مراجع مرکزی، مانند بانک‌ها ندارد. همچنین واسطه‌های معتمد، مانند شرکت‌های کارگزاری را از بین می‌برد. از شرکت‌کنندگان متعدد در شبکه برای رسیدن به اجماع استفاده می‌کند.

شرکت‌کنندگان از رایانه‌های خود برای تأیید اعتبار و تأیید هر بلوک جدید استفاده می‌کنند. اطمینان حاصل می‌شود که تراکنش مشابه بیش از یک‌بار اتفاق نمی‌افتد.

بلوک‌های جدید تنها زمانی توسط شبکه پذیرفته می‌شوند که اکثریت شرکت‌کنندگان بر سر معتبر بودن آن‌ها موافقت کنند. از رمزنگاری و امضای دیجیتال برای اثبات هویت استفاده می‌کند.

سازوکارهایی دارد که تغییر سوابق تاریخی را دشوار می‌کند.

حتی اگر همه داده‌ها قابل ‌خواندن و داده‌های جدید قابل ‌نوشتن باشند، داده‌هایی که از قبل در بلاکچین وجود دارند ازنظر تئوری نمی‌توانند تغییر کنند. مگر در مواردی که قوانین تعبیه‌شده در این پروتکل اجازه چنین تغییراتی را بدهد.

به‌عنوان‌مثال، بیش از 50 درصد شبکه باید موافق تغییر باشند.

یک بلاکچین، دارای برچسب زمانی است. تراکنش‌ها در این شکبه دارای مهر زمانی هستند و این امر برای ردیابی و تأیید اطلاعات مفید است.

قابل برنامه‌نویسی است. دستورالعمل‌های تعبیه‌شده در بلوک‌ها، مانند «اگر» این را کردید «سپس» آن کار را بکنید و «در غیر این صورت» این کار را بکنید اجازه می‌دهد تراکنش‌ها یا سایر اقدامات فقط در صورت تحقق برخی شرایط انجام شود.

جمع بندی

در عصر حاضر، جهان به دنبال کشف مزایا و به دنبال آن بهره مندی از فناوری بلاکچین است.در ایران نیز خوشبختانه جهت کلی قانون گذاری ها نشان از موافقت با این فناوری و نیز آینده درخشان برای بلاکچین در کشورمان دارد.

استفاده از این فناوری توزیع شده در بسیاری از زمینه ها از جمله تراکنش های بانکی، برگزاری انتخابات و … می تواند بهره وری بالایی را به ارمغان داشته باشد.

شما نیز اگر کاربردهایی را برای فناوری بلاکچین می شناسید یا تا کنون تجربه ای از کار با این فناوری داشته اید در قسمت نظرات با ما به اشتراک بگذارید.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *